İnsancıklar, Gogol’ün Palto’sundan sonra Rus edebiyatında yeni bir ses ve aynı zamanda bir ruh şairi olarak ortaya çıkan Dostoyevski’nin 1846’da yazdığı ilk romanı, edebiyata attığı güçlü ilk adımıdır. Petersburg’un dar sokaklarında yaşayan küçük adamın gündelik sıkıntılarını mektuplar aracılığıyla dile getirir. Dostoyevski, Balzac’ın natüralist bakışını ve Petersburg yoksullarına dair kendi gözlemlerini birleştirerek edebiyatta ruhsal derinliğin kapısını aralar.
