Şükürsüzlük çölünde kavrulan, tüketim çılgınlığıyla yolunu kaybeden bugünün insanı, aslında kendi ruhunun mülteci kampında yaşıyor. Bu eser; insanı içinde yüzdüğü o ilahi deryayla yeniden tanıştırmak, unuttuğu “emanetçi” sorumluluğunu hatırlatmak ve fırtınalı hayat denizinde kaybolan pusulasını yeniden doğru istikamete çevirmek için kaleme alındı.
Üstün bir varlık yok, Bu hayatta insan kadar. Daha büyük bir nimet yok, Allah'a iman kadar. Hayatta insan, İnsanda iman nimeti yoksa… Hayat da insan da neye yarar?
